برای فرخی یزدی پ..وز فیلم می سازی؟!چندی پیش،بنابر وظیفه خبرنگاری که با روزنامه نگاری ام،عجیب عجین شده است،برای بزرگداشت هانری کُربن،به انجمن مفاخر در پل امیر بهادر رفته بودم.هنوز مراسم شروع نشده بود و من با عکاس روزنامه،در حالیکه به قول سهراب، هرکدام شاخه نوری به دست داشتیم،منتظر آغاز مراسم بودیم که پیرمردی ژولیده،کت و شلواری با کلاهی به سر،انگار از درون ماشین زمان لباس شویی درآمده،با چهره ای ناراحت اما موقر و خود نگهدار،به سوی من آمد و با عصبانیتی تصنعی گفت؛سلام.شما چرا برای فرخی یزدی پُ..یوز،فیلم ساختی؟!هان؟ دلم برای وقت گرانبهای شما می سوزه،کاراتو تعقیب می کنم،برای گل گلاب ساختی برای یمینی شریف و الانم شنیده ام برای پیرنیا می خوای بسازی.اما چرا برای فرخی پُ...وز...ومن.در حالیکه به خونسردی می دیدم عکاس متواری شده! سخنان مرد ژولیده را قطع نکردم و با لبخند و مشایعت او به مراسم،سراپا گوش شدم.او ادامه می داد؛اون فلان فلان شده ملک الشعرای بهار اون مردک میرزاده عشقی...اینارو باید سپانلو کار کنه نه شما که منطقی هستی...سرانجام،در دو جمله،مجبور شد شرمنده شود.گفتم که؛پژوهش در سرزمین ما،دچار آس

طرح نمایشگاه عکس «مرز پرگهر» با رونمایی کتاب مرز پرگهر
کتاب مستند مرز پرگهر،شرح احوال و آثار حسین گل گلاب،آماده چاپ است،برای حمایت مالی نمایشگاه یا خرید کتاب با این شماره تماس بگیرید:09125162805

نمایش مستند «مز پرگهر» درباره سراینده سرود «ای ایران»درفرهنگسرای ملل روز چهارشنبه هشتم دی ماه،ساعت 4 مستند «مز پرگهر» به همراه مستند «این خانه سیاه است»، زنده یاد فروغ فرخزاد، در یکصد و هفتادمین نشست سینما تک «خط سوم» واقع بوستان قیطریه، فرهنگسرای ملل، به نمایش درخواهد آمد.مستند مرز پرگهر همراه با عرضه کتاب «مرز پرگهر» درباره سراینده سرود ای ایران در فرهنگسرای ملل واقع در پارک قیطریه،روز چهارشنبه هشتم دی ماه،ساعت 4 به نمایش در می آید.دکتر حسین گلگلاب، سال 1276خورشیدی در تهران به دنیا آمد.وی گیاهشناس، ادیب، نویسنده، شاعر، مترجم، استاد دانشگاه، نوازنده، موسیقیدان، عکاس و عضو پیوسته فرهنگستان نخست و دوم بود. او به زبانهای فرانسه، انگلیسی، روسی، عربی و لاتین تسلط داشت و در زمینه معادلیابی برای واژههای علمی از متخصصان فرهنگستان ایران بود. سرودههای مشهور «ای ایران» و «آذرآبادگان» ازجمله کارهای اوست. گل گلاب در سال 1363 در تهران درگذشت.این مستند مرز پرگهر،بعد ازنمایش در خانه هنرمندان در سال 1390، به پیشنهاد موسسه تصویرشهر خریداری شد ولی اکران عمومی نشد.در سال اسفند 1394،صداوسیمای جمهوری

ارجاعات انسانی درمستند «انحصار ورثه» خسرو سینایی درباره تقسیم بندی فیلم های مستند،درست چند روز بعد از اکران مستند مرز پرگهر،روز 17 بهمن 1391وکتاب نامیدن آن مستند،در مصاحبه با بانی فیلم گفته بود:«البته مستند هایی هم ساخته می شوند که برای ثبت وقایع تاریخی بسیار مهم هستند و نباید از نظر ذوق هنری از آنها توقع داشت.» چنین بود که سخنان او در جلسه نقد و بررسی اش در آن محفل خانه هنرمندان،در مصاحبه با یک روزنامه،تعریفی را بعد از سالها در ذهنم متبادر کرد که نمی توان به راحتی از ان گذر کرد.تعریفی از یک فیلم مستند که می تواند در چند ساله اخیر،به عنوان یکی از مولفه های اصلی ساخت مستند های تاریخی یا فرهنگی مبتنی بر تاریخ،در نظر گرفته شود. گزینه ای که در زمانه کاهش حساسیت برای کتاب خوانی،جایش را به مانورهای «کتاب گردی» داده است و برای کاهش آهنگ گسست فرهنگی،باید براین مولفه درنگی شایسته داشت.وآن مولفه مهم برای مستند های تاریخی و فرهنگی،که آنها را در شاکله و پیوندی ناگسستنی با مراجع،جاودانه می کند،میزان ضریبی است که تماشاگر با دیدن این گونه از مستندها،دغدغه کتاب خواندن پیدا می کند.یعنی اگر مستندی را دی

مهدی کلهر،مدیروقت مرکز موسیقی سازمان صداوسیما: «فدای نام تو، بود و نبودم، میهن، ای میهن!»شرک بود،توقیفش کردم. پاسخی بر جوابیه آقای مهدی کلهر درباره چرایی فراز و فرود سرود های میهن ای میهن و ایران ای مرز پرگهر پس از بازتاب مجازی نظر آقای کلهر مبنی بر شرک آمیز بودن سرود میهن ای میهن(اساس سخنانشان در مستند بزم رزم) و بی عنایتی سرود ای ایران که دربندی از آن آمده است که؛جان من فدای خاک میهن ام،که همان نظر جناب کلهر مبنی بر تلقی شرک آمیز بودن شعر را به ذهن متبادر می کند،ایشان جوابیه ای را فرستاده اند و ادعا کرده اند که قطب زاده،سرود ای ایران را فاشیستی می دانسته است.با یادآوری اینکه سرود ای ایران،در زمان دولت موقت،سرود ملی بود،متن جوابیه ایشان در پی می آید؛":میهن ای میهن . شعری بود از شاعر توده ای ( لاهوتی) که پس از کودتای 28 مرداد 32 به اتحاد جماهیر شوروی رفته بود ودر کشور های آسیای میانه درمناطق فارسی زبان زندگی کرد ودر همانجا ( ازبکستان - سمرقند یا بخارا) مدفون است. این سرود با آهنگ جلیل عندلیبی و خوانندگی شجریان در اوایل انقلاب در مرکز حفظ واشاعه ی موسیقی صدا وسیما ظبط شده بود. وبه دلیل

آیا منتقد باید تجربه ساخت فیلم داشته باشد؟ «مت زولر سیتز»،فیلمساز،منتقد سینما و نویسنده با ارجاع به سخن همکار منتقدش «تد جیویا»در ساحت نقد موسیقی جز، که گفته است« نقد موسیقی، به انحطاط رفته است، به دلیل اینکه اکثر منتقدان ،فاقد پس زمینه های موسیقی و ابزار نظری هستند ،آیا منتقدان فیلم نیاز به تجربه فیلمسازی و یا درک درستی از نظریه فیلم برای نگارش نقدی منطبق بر وظیفه هستند؟»،در یادداشتی در سایت مرحوم «راجر ایبرت» چنین در مقام پاسخگویی در آمده است:«اگرچه سخن وی قابل بحث است اما یک نکته مهم طرح شده است.هنر،فقط محتوا نیست.هنر فقط روایت احساسات ما نیست.بلکه هنر،درباره فرم نیز هست.بیانی فرمال.» در اینجا،به یاد انتقاد جالب بهمن رجبی،نوازنده صاحب سبک تنبک به سخنان علی نصیریان در برنامه ای تلویزیونی می افتم، که مدعی شده بود؛«بازیگری خیلی سخت است و مانند موسیقی نیست که چیزی سازی دستت باشد...». بهمن رجبی درباره این نظر گفته بود:« از آقای نصیریان تعجب کردم.کلماتی که بیان شد درآن برنامه در کل به من مربوط نیست،از ایشان آقای رامبد جوان سوالی کرده است و ایشان در جواب گفته است؛هنر بازیگری خیلی سخت است